Het leven zoals het is in Buenos Aires: Unief

Hey lieve familie, vrienden en sympathisanten,

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik nog eens iets van me laten horen heb, bloggewijs dan, alvast mijn allerdiepste en oprechtste excuses hiervoor. Ik zal proberen deze week hier de grootste gaten op te vullen aan de hand van verschillende topics. Ik hoop in ruil ook thuisfrontnieuws te verkrijgen, want stiekem denk ik toch wel aan jullie :)

Zo wat is er hier allemaal gebeurd de laatste tijd? Tijdens de 'paasvakantie', die hier de volle 4 dagen duurt, zijn we via een georganiseerde tour naar Mendoza getrokken. Mendoza is wondermooi, de streek van de wijn en de Andes, die je doorkruist om tot in Chili te geraken. Vree schone landschappen, maar zo'n tour doe ik nooit meer van mijn leven! De hele bergtocht deden we in een minibusje met gids, een horde andere minibusjes met gids volgend, en elk uur mochten we 10 minuten in de frisse berglucht een mooie toeristische foto maken. Maar we hebben er wel fijne mensen leren kennen, en veel dingen kunnen doen op een korte tijd (vooral raften en de bodega's waren het afzien in het busje waard :)).

Na dit laatste uitje begon het echte leven terug: weer wat werken in Buenos Aires, de langverwachte aftrap aan het unief en enkele weken later de grote verhuis, waarover in de volgende topic meer.

Vandaag serveer ik jullie het uniefverhaal: Na een kort introductiegesprek met de proffen kreeg ik te horen dat ik was toegelaten! Feest! De studie is natuurlijk de hoofdreden waarvoor ik hier ben.. We zijn met een stuk of 15 in onze master der Latijns-Amerikaanse Studies, vnl. Argentijnen, Colombianen, Mexicanen, Brazilianen en ik als enige Europese.. Dit semester , dat loopt van midden april tot eind juni, heb ik 3 vakken. Voor degenen die dit interessant vinden, blijf lezen, voor de anderen, wacht geduldig op mijn volgende post :):

Vak 1 is 'Autoritarisme en terrorisme in de landen van de Cono Sur' (Vgl. studie van de dictatoriale regimes in Brazilië, Chili, Uruguay en Argentinië). Vak 2 is 'Politiek en maatschappij in Latijns-Amerika' en vak 3 is 'Geschiedenis van Latijns-Amerika'. De lessen zijn hier 's avonds, van 18u tot 21u, omdat veel Argentijnen overdag werken.
En ik moet toegeven dat het wel even wennen is aan het leven als student in Argentinië. Het is alvast geen tweede erasmus, er moet wel degelijk gewerkt worden :)!
Ik wil dan ook eerst en vooral de levende, behoorlijk neokolonistische visie ontkrachten dat het onderwijs in Europa of de Verenigde Staten van een hoger niveau zou zijn dan in Latijns-Amerika. Het onderwijs in Argentinië is alleszins veeleisend en zwaar. De manier van lesgeven hier verschilt enorm van die in België. Wat het nog wat moeilijker maakt is dat ik een zogenaamde master-na-master volg, terwijl ik in minder jaren mijn diploma heb gehaald dan de gemiddelde Argentijn (Een normale richting duurt hier minstens 5 jaar).

Het Argentijnse systeem is gericht op veel werken tijdens het jaar en op onderzoek en taken. Elke les moet je een stuk of drie teksten voorbereiden (en reken maar, 3 lessen per week, 9 kloefers van teksten per week), die als basis dienen voor een bijzonder dynamische en interactieve les. De prof is niet de allerhoogste autoriteit, discussies a volonté gegarandeerd! En Argentijnen steken niet beleefd hun hand op om te antwoorden, neenee, ze roepen allemaal door elkaar heen haha. Tvergt dus enorm veel energie de lessen hier, maar tegelijkertijd word je erg gestimuleerd om mee te werken.

Het fijne aan onze richting is dat we met zo weinig zijn, allemaal met een verschillende achtergrond. Hoewel er wel velen uit de meer sociaal-politieke richtingen komen, op dat vlak heb ik een behoorlijke achterstand. Plus het feit dat ik de enige ben die niet geniet van gemeenschappelijke achtergrondkennis ivm. Latijns-Amerika. Ik ben me enorm bewust van de verschillende visie die ik heb op dezelfde zaken, door de cultuur waarin ik ben opgegroeid en de andere vorm van onderwijs. Maar beetje bij beetje hoop ik dichter te komen bij de andere versie van de realiteit. Mocht ik dat kunnen bereiken in de 2 jaar dat ik deze master zal volgen, zal ik alvast als een gelukkig persoon terug naar België keren.

Anyways, mijn proffen zijn vnl. jong en van het vrouwelijk geslacht, enorm geboeid door hun vak en je kunt altijd bij hen terecht. Daarstraks zag ik het eventjes niet meer zitten, het hoge ritme en het niet steeds kunnen volgen in de les, soms voel je je echt wel dom. Maar ik ben dan met de prof gaan praten en gelukkig weet ze dat het nu eenmaal niet evident is voor iemand met een visie van over de plas om in tien lessen de recente bewogen geschiedenis van 4 verschillende Latijns-Amerikaanse landen te doorgronden. Ze stelde me dan ook gerust, de master begint nog maar net, en het gaat hier om een heel aanpassingsproces waarbij ik sowieso veel zal bijleren.

Nu hebben we nog lessen tot eind juni normaal gezien, hoewel de kans groot is dat we in juli nog enkele lessen zullen krijgen. Er zijn hier namelijk erg vaak stakingen in Buenos Aires en overlaatst was er eentje die heel het verkeer platlegde, gevolg, geen les. Verder zijn er ook nog seminaries die we moeten volgen. En als de lessen gedaan zijn, volgt er ofwel een examen, ofwel een take-home-exam, of een eindwerk dat je dan 3 maand later moet binnenbrengen.
Tis dus allemaal behoorlijk intensief, maar erg interessant!
Wie er niet genoeg van kan krijgen, info vind je op www.cel.unsam.edu.ar